Bulugh al-Maram

Book 4, Hadith 27

Teks hadis bahasa Arab

وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ, عَنْ أَبِيهِ, عَنْ جَدِّهِ; { أَنَّ اَلنَّبِيَّ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-قَالَ ‏-فِي كَنْزٍ وَجَدَهُ رَجُلٌ فِي خَرِبَةٍ‏-: "إِنْ وَجَدْتَهُ فِي قَرْيَةٍ مَسْكُونَةٍ, فَعَرِّفْهُ, وَإِنْ وَجَدْتَهُ فِي قَرْيَةٍ غَيْرِ مَسْكُونَةٍ, فَفِيهِ وَفِي اَلرِّكَازِ: اَلْخُمُسُ ".‏ } أَخْرَجَهُ اِبْنُ مَاجَهْ بِإِسْنَادٍ حَسَن ٍ 1‏ .‏‏1 ‏- حسن.‏ رواه الشافعي ( 1 / 248 ‏- 249 / 673 )‏، ووهم الحافظ ‏-رحمه الله‏- في عزوه الحديث لابن ماجه، وقلده غير واحد منهم صاحب "توضيح الأحكام" فقال: أخرجه ابن ماجه بإسناد حسن ولا أدري أين رآه في ابن ماجه! ولقد وجدت وهما آخر للحافظ في نفس الحديث في "التلخيص" وبيان ذلك "بالأصل".‏

Terjemahan

Amr bin Syu’aib meriwayatkan dari ayah dan kakeknya bahwa Nabi ﷺ ditanya tentang harta karun yang ditemukan seseorang di reruntuhan. Beliau menjawab, “Jika engkau menemukannya di desa berpenghuni, umumkanlah. Jika di desa tak berpenghuni, wajib dikeluarkan seperlima, seperti rikaz.” Diriwayatkan asy-Syafi’i dengan sanad hasan.

Al-Hafiz keliru menisbatkan hadis ini kepada Ibnu Majah, dan beberapa penulis mengulang kekeliruan itu. Ia juga keliru tentang hadis yang sama dalam at-Talkhis; kitab asal menguraikan rinciannya.