Sahih Muslim
Sahih Muslim 1906b
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنِي أَبُو هَانِئٍ، حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ غَازِيَةٍ أَوْ سَرِيَّةٍ تَغْزُو فَتَغْنَمُ وَتَسْلَمُ إِلاَّ كَانُوا قَدْ تَعَجَّلُوا ثُلُثَىْ أُجُورِهِمْ وَمَا مِنْ غَازِيَةٍ أَوْ سَرِيَّةٍ تُخْفِقُ وَتُصَابُ إِلاَّ تَمَّ أُجُورُهُمْ " .
Muḥammad bin Sahl at-Tamīmī menyampaikan kepadaku: Ibnu Abī Maryam, Nāfiʿ bin Yazīd, Abū Hānī, dari Abū ʿAbdurraḥmān al-Ḥubulī, dari ʿAbdullāh bin ʿAmr, ia berkata: Rasulullah bersabda, “Tidaklah suatu pasukan atau detasemen berperang lalu memperoleh rampasan dan selamat, melainkan mereka telah menyegerakan dua pertiga pahalanya. Tidaklah suatu pasukan atau detasemen gagal dan tertimpa kerugian melainkan pahala mereka disempurnakan.”