Sahih Muslim
Sahih Muslim 205
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَيُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الصَّفَا فَقَالَ " يَا فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ يَا صَفِيَّةُ بِنْتَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لاَ أَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا سَلُونِي مِنْ مَالِي مَا شِئْتُمْ " .
Muhammad ibn Abdullah ibn Numair menyampaikan kepada kami; Waki‘ dan Yunus ibn Bukair menyampaikan kepada kami. Keduanya berkata: Hisyam ibn Urwah menyampaikan kepada kami, dari ayahnya, dari Aisyah: Ketika ayat “Berilah peringatan kepada kerabatmu yang terdekat” diturunkan, Rasulullah berdiri di Safa dan bersabda, “Fatimah binti Muhammad; Shafiyah binti Abdul Muththalib; wahai keturunan Abdul Muththalib, aku tidak dapat berbuat apa pun untuk kalian di hadapan Allah. Mintalah kepadaku harta milikku sekehendak kalian.”