Sahih Muslim
Sahih Muslim 30a
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، قَالَ كُنْتُ رِدْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ إِلاَّ مُؤْخِرَةُ الرَّحْلِ فَقَالَ " يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ " يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . ثُمَّ سَارَ سَاعَةَ ثُمَّ قَالَ " يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . قَالَ " هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ " . قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلاَ يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا " . ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ " يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . قَالَ " هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ " . قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " أَنْ لاَ يُعَذِّبَهُمْ " .
Haddāb ibn Khālid al-Azdī meriwayatkan kepada kami: Hammām meriwayatkan kepada kami: Qatāda meriwayatkan kepada kami: Anas ibn Mālik meriwayatkan kepada kami dari Muʿādh ibn Jabal: “Aku duduk membonceng Nabi, semoga Allah melimpahkan selawat dan salam kepadanya. Hanya lengkungan belakang pelana yang memisahkan aku darinya. Beliau berkata, ‘Wahai Muʿādh ibn Jabal!’ Aku menjawab, ‘Kusambut panggilanmu dan aku siap melayanimu, wahai Rasulullah!’ Beliau berjalan beberapa saat, lalu berkata, ‘Wahai Muʿādh ibn Jabal!’ Aku menjawab, ‘Kusambut panggilanmu dan aku siap melayanimu, wahai Rasulullah!’ Beliau berjalan beberapa saat lagi, lalu berkata, ‘Wahai Muʿādh ibn Jabal!’ Aku menjawab, ‘Kusambut panggilanmu dan aku siap melayanimu, wahai Rasulullah!’ Beliau berkata, ‘Tahukah engkau apa hak Allah atas para hamba?’ Aku menjawab, ‘Allah dan Rasul-Nya lebih mengetahui.’ Beliau berkata, ‘Hak Allah atas para hamba ialah agar mereka menyembah-Nya dan tidak mempersekutukan-Nya dengan apa pun.’ Beliau berjalan beberapa saat, lalu berkata, ‘Wahai Muʿādh ibn Jabal!’ Aku menjawab, ‘Kusambut panggilanmu dan aku siap melayanimu, wahai Rasulullah!’ Beliau berkata, ‘Tahukah engkau apa hak para hamba atas Allah apabila mereka melakukan hal itu?’ Aku menjawab, ‘Allah dan Rasul-Nya lebih mengetahui.’ Beliau berkata, ‘Bahwa Dia tidak menyiksa mereka.’”