أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، - وَهُوَ ابْنُ عُرْوَةَ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا فَاطِمَةُ ابْنَةَ مُحَمَّدٍ يَا صَفِيَّةُ بِنْتَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لاَ أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا سَلُونِي مِنْ مَالِي مَا شِئْتُمْ "
Terjemahan
Diriwayatkan bahwa 'Aisha berkata
“Ketika diturunkan ayat ini - 'Dan peringatkanlah sukumu (wahai Muhammad) dari kaum dekat', Rasulullah berkata: 'Wahai Fatimah putri Muhammad! Wahai Safiyah binti 'Abdul-Muttalib! Wahai Bani 'Abdul-Muttalib! Aku tidak dapat membantu kamu di hadapan Allah, mintalah kepadaku apa saja yang kamu inginkan dari hartaku.”