Sunan Abi Dawud
Sunan Abi Dawud 558
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ، حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ الْحَارِثِ، عَنِ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ مُتَطَهِّرًا إِلَى صَلاَةٍ مَكْتُوبَةٍ فَأَجْرُهُ كَأَجْرِ الْحَاجِّ الْمُحْرِمِ وَمَنْ خَرَجَ إِلَى تَسْبِيحِ الضُّحَى لاَ يُنْصِبُهُ إِلاَّ إِيَّاهُ فَأَجْرُهُ كَأَجْرِ الْمُعْتَمِرِ وَصَلاَةٌ عَلَى أَثَرِ صَلاَةٍ لاَ لَغْوَ بَيْنَهُمَا كِتَابٌ فِي عِلِّيِّينَ " .
Abū Umāmah meriwayatkan bahwa Rasulullah bersabda, “Siapa yang keluar dari rumah setelah berwudu untuk menunaikan salat wajib berjemaah di masjid, pahalanya seperti orang yang berangkat haji dengan mengenakan ihram. Orang yang keluar untuk bersungguh-sungguh menunaikan salat Duha mendapat pahala seperti orang yang melakukan umrah. Salat yang diikuti salat lain tanpa diselingi percakapan duniawi dicatat di ʿIlliyyūn.”