Sunan Abi Dawud
Sunan Abi Dawud 5064
حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ، عَنْ شَبَثِ بْنِ رِبْعِيٍّ، عَنْ عَلِيٍّ، عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ فِيهِ قَالَ عَلِيٌّ فَمَا تَرَكْتُهُنَّ مُنْذُ سَمِعْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ لَيْلَةَ صِفِّينَ فَإِنِّي ذَكَرْتُهَا مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ فَقُلْتُهَا .
ʿAbbas al-ʿAnbari meriwayatkan kepada kami: ʿAbd al-Malik ibn ʿAmr meriwayatkan kepada kami: ʿAbd al-ʿAziz ibn Muhammad meriwayatkan kepada kami, dari Yazid ibn al-Had, dari Muhammad ibn Kaʿb al-Qurazi, dari Shabath ibn Ribʿi, dari ʿAli—semoga Allah meridainya—dari Nabi ﷺ, dengan riwayat ini. Dalam versi ini terdapat tambahan: ʿAli berkata, “Sejak mendengarnya dari Rasulullah ﷺ, aku tidak pernah meninggalkannya, kecuali pada malam Siffin. Menjelang akhir malam, aku teringat lalu membacanya.”