Sunan Abi Dawud 5012

Muhammad bin Yahya bin Faris menyampaikan kepada kami, dari Sa‘id bin Muhammad, dari Abu Tumailah, ia berkata: Abu Ja‘far an-Nahwi, ‘Abdullah bin Tsabit, menyampaikan kepadaku: Sakhr bin ‘Abdullah bin Buraidah menyampaikan kepadaku, dari ayahnya, dari kakeknya, ia berkata: Aku mendengar Rasulullah (ﷺ) bersabda, “Sesungguhnya dalam kefasihan terdapat sihir, dalam ilmu terdapat kebodohan, dalam syair terdapat hikmah, dan dalam perkataan terdapat beban.” Sa‘sa‘ah bin Suhan berkata: Nabi Allah (ﷺ) benar. Makna “dalam kefasihan terdapat sihir” ialah seseorang memiliki hak yang harus dipenuhi, tetapi lawannya lebih piawai berargumentasi daripada pemilik hak itu; ia memikat orang-orang dengan kefasihannya lalu mengambil hak tersebut. Makna “dalam ilmu terdapat kebodohan” ialah seorang alim memaksakan diri menguasai sesuatu yang tidak diketahuinya, sehingga hal itu menjadikannya bodoh. Makna “dalam syair terdapat hikmah” ialah nasihat-nasihat dan perumpamaan yang menjadi pelajaran bagi orang-orang. Makna “dalam perkataan terdapat beban” ialah menyampaikan ucapan dan pembicaraanmu kepada orang yang tidak berkepentingan dengannya dan tidak menginginkannya.