حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ مَكَثْنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِصَلاَةِ الْعِشَاءِ فَخَرَجَ إِلَيْنَا حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ أَوْ بَعْدَهُ فَلاَ نَدْرِي أَشَىْءٌ شَغَلَهُ أَمْ غَيْرُ ذَلِكَ فَقَالَ حِينَ خَرَجَ "أَتَنْتَظِرُونَ هَذِهِ الصَّلاَةَ لَوْلاَ أَنْ تَثْقُلَ عَلَى أُمَّتِي لَصَلَّيْتُ بِهِمْ هَذِهِ السَّاعَةَ " . ثُمَّ أَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَقَامَ الصَّلاَةَ .
Terjemahan
'Abdullah b'Umar berkata
Kami tinggal pada suatu malam menunggu Rasulullah (ﷺ) untuk salat Isya. Beliau keluar menemui kami ketika sepertiga malam telah berlalu atau setelahnya. Kami tidak tahu apakah sesuatu telah menyibukkannya atau hal lainnya. Ketika beliau keluar, beliau bersabda, “Apakah kalian menunggu salat ini? Seandainya tidak memberatkan umatku, niscaya aku akan salat bersama mereka pada jam ini.” Kemudian beliau memerintahkan mu'adhdhin, lalu dia mendirikan salat.