حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ عَطَسَ شَابٌّ مِنَ الأَنْصَارِ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ فَقَالَالْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ حَتَّى يَرْضَى رَبُّنَا وَبَعْدَ مَا يَرْضَى مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ " . قَالَ فَسَكَتَ الشَّابُّ ثُمَّ قَالَ " مَنِ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا قُلْتُهَا لَمْ أُرِدْ بِهَا إِلاَّ خَيْرًا . قَالَ " مَا تَنَاهَتْ دُونَ عَرْشِ الرَّحْمَنِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى "
Terjemahan
Rabi'ah katanya
Seorang pemuda dari kalangan Anshar bersin di belakang Rasulullah (ﷺ) ketika beliau sedang shalat, lalu ia mengucapkan: "Segala puji bagi Allah dengan pujian yang banyak, yang baik, serta yang penuh berkah di dalamnya, hingga Rabb kami ridha, dan setelah ridha, mengenai urusan dunia dan akhirat." Ketika Rasulullah (ﷺ) selesai, beliau bersabda: "Siapakah yang mengucapkan kalimat tadi?" Pemuda itu terdiam. Beliau bersabda lagi: "Siapakah yang mengucapkan kalimat tadi? Sesungguhnya ia tidak mengucapkan keburukan." Pemuda itu berkata: "Wahai Rasulullah, akulah yang mengucapkannya, dan aku tidak bermaksud dengannya kecuali kebaikan." Beliau bersabda: "Kalimat tersebut tidak tertahan di bawah Arasy Yang Maha Pengasih, Maha Suci dan Maha Tinggi."