Sunan Abi Dawud
Sunan Abi Dawud 2394
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، حَدَّثَهُ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبَّادَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ أَتَى رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ فِي رَمَضَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ احْتَرَقْتُ . فَسَأَلَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَا شَأْنُهُ قَالَ أَصَبْتُ أَهْلِي . قَالَ " تَصَدَّقْ " . قَالَ وَاللَّهِ مَا لِي شَىْءٌ وَلاَ أَقْدِرُ عَلَيْهِ . قَالَ " اجْلِسْ " . فَجَلَسَ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ أَقْبَلَ رَجُلٌ يَسُوقُ حِمَارًا عَلَيْهِ طَعَامٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيْنَ الْمُحْتَرِقُ آنِفًا " . فَقَامَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَصَدَّقْ بِهَذَا " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى غَيْرِنَا فَوَاللَّهِ إِنَّا لَجِيَاعٌ مَا لَنَا شَىْءٌ . قَالَ " كُلُوهُ " .
Sulaymān ibn Dāwūd al-Mahrī telah menceritakan kepada kami: Ibn Wahb telah memberitakan kepada kami: ʿAmr ibn al-Ḥārith memberitahuku bahwa ʿAbd al-Raḥmān ibn al-Qāsim telah menceritakan kepadanya bahwa Muḥammad ibn Jaʿfar ibn al-Zubayr telah menceritakan kepadanya bahwa ʿAbbād ibn ʿAbd Allāh ibn al-Zubayr telah menceritakan kepadanya bahwa ia mendengar ʿĀʾisyah, istri Nabi ﷺ, berkata: Seorang lelaki datang kepada Nabi ﷺ di masjid pada bulan Ramaḍān dan berkata: Wahai Rasulullah, aku terbakar! Nabi ﷺ bertanya apa yang terjadi. Ia menjawab: Aku berhubungan dengan istriku. Beliau bersabda: Bersedekahlah. Lelaki itu berkata: Demi Allah, aku tidak memiliki apa pun dan tak sanggup memperolehnya. Beliau bersabda: Duduklah. Ketika ia duduk, datang seorang lelaki menuntun keledai yang membawa makanan. Rasulullah ﷺ bertanya: Di mana orang yang tadi merasa terbakar? Lelaki itu berdiri. Rasulullah ﷺ bersabda kepadanya: Sedekahkanlah ini. Ia berkata: Kepada orang lain, bukan kepada kami? Demi Allah, kami kelaparan dan tidak memiliki apa pun. Beliau bersabda: Makanlah.