Sahih al-Bukhari
Sahih al-Bukhari 1946
Teks hadis bahasa Arab
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، فَرَأَى زِحَامًا، وَرَجُلاً قَدْ ظُلِّلَ عَلَيْهِ، فَقَالَ " مَا هَذَا ". فَقَالُوا صَائِمٌ. فَقَالَ " لَيْسَ مِنَ الْبِرِّ الصَّوْمُ فِي السَّفَرِ ".
Terjemahan
Jabir bin Abdullah meriwayatkan: Rasulullah sedang dalam perjalanan ketika melihat kerumunan dan seorang lelaki yang dinaungi. Beliau bertanya, “Ada apa ini?” Mereka menjawab, “Ia sedang berpuasa.” Beliau bersabda, “Bukanlah kebajikan berpuasa ketika bepergian.”