Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari 1946

Teks hadis bahasa Arab

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، فَرَأَى زِحَامًا، وَرَجُلاً قَدْ ظُلِّلَ عَلَيْهِ، فَقَالَ ‏"‏ مَا هَذَا ‏"‏‏.‏ فَقَالُوا صَائِمٌ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ لَيْسَ مِنَ الْبِرِّ الصَّوْمُ فِي السَّفَرِ ‏"‏‏.‏

Terjemahan

Jabir bin Abdullah meriwayatkan: Rasulullah sedang dalam perjalanan ketika melihat kerumunan dan seorang lelaki yang dinaungi. Beliau bertanya, “Ada apa ini?” Mereka menjawab, “Ia sedang berpuasa.” Beliau bersabda, “Bukanlah kebajikan berpuasa ketika bepergian.”