Mishkat al-Masabih
Mishkat al-Masabih 3651
وَعَنْ دَيْلَمٍ الْحِمْيَرِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضٍ بَارِدَةٍ وَنُعَالِجُ فِيهَا عَمَلًا شَدِيدًا وَإِنَّا نَتَّخِذُ شَرَابًا مِنْ هَذَا الْقَمْحِ نَتَقَوَّى بِهِ عَلَى أَعْمَالِنَا وَعَلَى بَرْدِ بِلَادِنَا قَالَ: «هَلْ يُسْكِرُ؟» قُلْتُ: نَعَمْ قَالَ: «فَاجْتَنِبُوهُ» قُلْتُ: إِنَّ النَّاسَ غَيْرُ تَارِكِيهِ قَالَ: «إِنْ لَمْ يَتْرُكُوهُ فقاتلوهم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Dailam al-Himyari meriwayatkan, “Aku berkata kepada Rasulullah ﷺ, ‘Wahai Rasulullah, kami tinggal di negeri yang dingin dan melakukan pekerjaan berat. Kami membuat minuman dari gandum ini agar kuat bekerja dan menghadapi dinginnya negeri kami.’ Beliau bertanya, ‘Apakah minuman itu memabukkan?’ Aku menjawab, ‘Ya.’ Beliau bersabda, ‘Jauhilah.’ Aku berkata, ‘Orang-orang tidak akan meninggalkannya.’ Beliau menjawab, ‘Jika mereka tidak meninggalkannya, perangilah mereka.’” Riwayat Abu Dawud.