Sahih Muslim
Sahih Muslim 157L
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الرِّفَاعِيُّ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبَانَ - قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ أَبِي إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي، هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ تَذْهَبُ الدُّنْيَا حَتَّى يَمُرَّ الرَّجُلُ عَلَى الْقَبْرِ فَيَتَمَرَّغُ عَلَيْهِ وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَكَانَ صَاحِبِ هَذَا الْقَبْرِ وَلَيْسَ بِهِ الدِّينُ إِلاَّ الْبَلاَءُ " .
Abdullah ibn Umar ibn Muhammad ibn Aban ibn Shalih dan Muhammad ibn Yazid ar-Rifa'i menyampaikan kepada kami—lafaz ini dari Ibn Aban—: Ibn Fudhail menyampaikan kepada kami dari Abu Ismail, dari Abu Hazim, dari Abu Hurairah. Ia berkata, Rasulullah ﷺ bersabda, «Demi Zat yang jiwaku berada di tangan-Nya, dunia tidak akan berakhir hingga seseorang melewati kuburan, berguling-guling di atasnya, lalu berkata, “Andai aku berada di tempat orang yang terbaring di kuburan ini!” Ia tidak menginginkan itu karena agama, melainkan karena berbagai cobaan».