Sahih Muslim 1240a

Muhammad bin Hatim telah menyampaikan kepadaku: Bahz telah menyampaikan kepada kami: Wuhaib telah menyampaikan kepada kami: Abdullah bin Thawus, dari ayahnya, dari Ibnu Abbas—semoga Allah meridai keduanya—yang berkata, “Mereka dahulu menganggap umrah pada bulan-bulan haji sebagai salah satu dosa paling besar di bumi. Mereka menjadikan Muharam sebagai Safar dan berkata, ‘Apabila punggung [unta] telah pulih, jejak [para jemaah] telah hilang, dan Safar telah berlalu, barulah umrah diperbolehkan bagi orang yang hendak melaksanakannya.’ Nabi ﷺ dan para sahabat beliau tiba pada pagi hari keempat dalam keadaan berihram untuk haji. Beliau memerintahkan mereka menjadikannya umrah, dan hal itu terasa berat bagi mereka. Mereka berkata, ‘Wahai Rasulullah, apakah kami bebas sepenuhnya [dari ihram]?’ Beliau menjawab, ‘Bebas sepenuhnya.’”