أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ مِنْ صَلاَةٍ جَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ قَرَأَ مَعِي أَحَدٌ مِنْكُمْ آنِفًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ رَجُلٌ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنِّي أَقُولُ مَا لِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنِ الْقِرَاءَةِ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْقِرَاءَةِ مِنَ الصَّلاَةِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ
Terjemahan
Diriwayatkan dari Abu Hurairah

"Rasulullah (صلى الله عليه وسلم) menyelesaikan shalat yang dibacakannya dengan lantang, lalu dia berkata: 'Apakah ada di antara kamu yang membaca denganku barusan?' Seorang pria berkata: 'Ya, wahai Rasulullah.' Dia berkata: 'Saya bertanya-tanya apa yang mengganggu saya dalam membaca Al-Qur'an.'" Jadi orang-orang berhenti membaca dalam doa di mana Rasulullah (صلى الله عليه وسلم) membaca dengan keras ketika mereka mendengarnya.